อ.ยิ่งศักดิ์ เจอพิษโควิด ไม่มีรายได้สักบาท โรงเรียนสอนทำอาหาร ไม่มีคนมาเรียน

อ.ยิ่งศักดิ์ เจอพิษโควิด ไม่มีรายได้สักบาท โรงเรียนสอนทำอาหาร ไม่มีคนมาเรียน

0
5 เม.ย. 64

ถึงโรงเรียนสอนทำอาหารจะเจอพิษ โควิด-19 เต็มๆ แต่ อ.ยิ่งศักด์ ก็ไม่ท้อ เดินหน้าสู้แบบสุดใจ ล่าสุดมาเยือนรายการ ต้มยำอมรินทร์ เปิดใจถึงเรื่องราวที่ต้องเผชิญมรสุมช่วงโควิดที่ผ่านมา พร้อมเล่าย้อนอดีตที่กว่าจะมาถึงจุดประสบความสำเร็จนี้ได้ เริ่มต้นจากการเป็นลูกแม่ค้าขายข้าวแกงที่อ.ยิ่งศักดิ์ภูมิใจ เพราะนำมาซึ่งอาชีพที่เลี้ยงชีพได้อย่างดีในตอนนี้ นอกจากนี้พิธีกรของเรา บุ๋ม ปนัดดา ยังได้มาเปิดความลับที่อ.ยิ่งศักดิ์ช่วยเหลือสังคมแบบไม่ออกหน้า มาให้ได้มีรอยยิ้มกันอีกด้วย


 s__70713408


ถาม แต่วลีเด็ดที่ใครๆ ก็ต้องเลียนแบบคำพูดของอาจารย์ คือ กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็ทิ้งไป เป็นวลีประจำตัวเลยไหม


อ.ยิ่งศักดิ์ : ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองพูดคำนั้นได้ยังไง ตอนที่เราไปออกรายการทีวี อาจารย์ก็หยิบโน่นนี่ใส่ แล้วพิธีกรก็ถามว่ากินได้หรือเปล่า อาจารย์ก็เลยบอกเขาว่า กินไม่ได้ก็เททิ้งไปสิ!! ก็เลยเป็นกลายเป็นคำนี้ขึ้นมา อาจารย์คิดว่าทำกับข้าวทำไมต้องเครียด ซึ่งคำนี้คือจะพูดปกติธรรมดาก็ไม่ได้ด้วยนะ จะต้องใส่แอคติ้งลงไปด้วย


ถาม ก่อนจะมาเป็นกูรูอาหารอันดับหนึ่ง ย้อนกลับไปตอนเริ่มต้น คือเป็นลูกแม่ค้าขายข้าวแกง


อ.ยิ่งศักดิ์ : คุณแม่อาจารย์ยิ่งศักดิ์เป็นแม่ค้าขายข้าวแกง เราโตมาจากร้านข้างแกงข้างถนนที่เป็นตึกแถว อันนี้ลำบาก ยอมรับ  อาจารย์ยิ่งศักดิ์เป็นคนที่ไม่ค่อยชอบเล่าเรื่องชีวิตของตัวเองแล้วให้ทุกคนมารันทด แต่อยากบอกว่าชีวิตเราได้ดีได้ ตอนนั้นไข่ต้มหนึ่งฟองยังต้องแบ่งครึ่งกินกับน้องสาว ไม่ได้หมายความว่าเราเกิดจากที่ๆ เราคิดลำบาก แล้ววันนี้เราจะรวยได้ดิบได้ดีไม่ได้ ไม่จริงนะคะ ชีวิตมีการเปลี่ยนแปลงได้ ถ้าเราขยัน อดทน เราจะอยู่ได้ ซึ่งอาจารย์พูดได้อย่างภูมิใจเลยนะวันนี้ ว่าแม่ของเราลำบากมา แต่ในวันนี้เราทำให้ท่านไม่รู้จักคำว่าลำบากอีก เพราะว่าเรากลัวลำบาก


ถาม แต่นั่นทำให้เราได้วิชาทำอาหารมาจากคุณแม่หรือเปล่า


อ.ยิ่งศักดิ์ : อันนี้จริง คุณแม่มีลูกสองคน ท่านจะตื่นขึ้นมาตี 3 ตี 4 มานั่งทำแกง แล้วเอาใส่ถาดไปขาย ตอนนั้นจานหนึ่งก็ 3-5 บาทเอง ตอนนั้นลำบากมาก พอช่วยแม่เสร็จเราก็ต้องไปเรียนหนังสือต่อ พอกลับมาจากโรงเรียน เราก็ต้องเอาตะกร้าใบใหญ่ขึ้นรถเมล์ไปตลาด เพื่อไปซื้อของมาให้แม่ไว้ทำกับข้าว ถ้าพูดถึงตอนนั้นก็ลำบากจริงๆ นะ


s__70713404

ถาม ตอนนั้นอาจารย์รู้ตัวเลยไหมว่าอยากทำอาหาร


อ.ยิ่งศักดิ์ : ไม่รู้ตัว แล้วก็ไม่ชอบการทำอาหาร เพราะว่าเราต้องมานั่งทำกับข้าว มานั่งหันผัก หันพริก ขูดมะพร้าว เพื่อนฝูงก็นั่งว่าเราว่ามานั่งหั่นแต่ผัก โตขึ้นต้องเป็นตุ๊ด ตอนนั้นเรารู้สึกว่าทำไมเราถึงไม่มีชีวิตอย่างคนอื่น ตอนนั้นเราคิดมากนะ แล้วก็มีความรู้สึกว่าไม่ค่อยแฮปปี้กับสิ่งที่ตัวเองต้องช่วยแม่ แต่เราก็ไม่เคยรู้เลยว่าพอวันหนึ่งที่เราเติบโตขึ้นมา อาชีพอะไรต่อมิอะไรมันก็ลำบากไปหมด เราก็ต้องเพียรพยายามจนกว่าเราจะเก่งใช่ไหม แต่สิ่งหนึ่งที่เราไม่ต้องเพียรพยายามเลย มันคล่องไปหมดเลยก็คือการทำอาหาร จากที่เราต้องถูกแม่บังคับ พอเราได้มาเป็นอาจารย์ในวันนี้ เราบอกเลยว่าทฤษฎีในการเรียนรู้ที่ชัดเจนที่สุดคืออยากให้ลูกเป็นยังไง ต้องให้ลูกมีประสบการณ์แบบนั้นเสมอ เราไม่ชอบ ทำไปเรื่อยๆ จากความชำนาญ เราทำแล้วสำเร็จ กลายเป็นชอบ อันนี้คือสิ่งที่ถูกต้องค่ะ อยากให้ลูกประสบความสำเร็จในอาชีพอะไรก็ตาม เอาอาชีพนั้นมาใส่ให้มันเป็นสิ่งแวดล้อม


ถาม ตอนนี้อาจารย์ก็ดูแลแม่อย่างใกล้ชิดด้วย


อ.ยิ่งศักดิ์ : ตอนนี้เราก็เหลือพระในบ้านแค่คนเดียว คือคุณแม่ อายุ 90 แล้ว ไม่สบายใจตรงที่คุณแม่มีโรคเบาหวานมาตั้งแต่อายุ 30-40 กินยามาตลอด จนกระทั่งไตวายไปเลย ต้องฟอกไตวันเว้นวัน แล้วในชีวิตของคุณแม่ ทำงานหนักมาก ลำบากมากมาตลอด ใช้ร่างกายมาก ผ่าตัดมดลูก ผ่าตัดมะเร็งเต้านม แม่ผ่าตัดมา 7 ครั้งในชีวิต แล้วตอนนี้น้ำหนักเหลือสามสิบกิโล เรียกว่าตอนนี้ต้องทานยาแทนข้าวเลย


s__70713406

ถาม ซึ่งนอกจากอาจารย์ยิ่งศักดิ์ จะทำอาหารแล้ว ยังเปิดโรงเรียนสอนทำอาหารด้วย


อ.ยิ่งศักดิ์ : ตอนนี้คนก็ไม่ค่อยเรียนกันแล้ว เพราะว่าเขาไปเรียนกับอาจารย์ google กันหมด ซึ่งการเรียนรู้ สามารถเรียนได้หมดทุกที่ เราห้ามดูถูกสถาบัน แต่ถ้าอยากเสียเวลา ก็ต้องเรียนแบบลองผิดลองถูก แต่ถ้าอยากเรียนจากผู้ที่มีประสบการณ์ เรียนรู้ได้เร็ว ผลสัมฤทธิ์จริง ก็มาเรียนกับน้องยิ่ง


ถาม พอเรียนจบมาก็จะมีใบรับรอง


อ.ยิ่งศักดิ์ : โรงเรียนจะมีสามระบบ ปวช. ทางด้านอาหารและโภชนาการ, ปวส. และถ้าใครอยากจะเปิดร้านอาหารที่เมืองนอกก็มาเรียนหลักสูตรที่โรงเรียนเราได้ในระยะสั้น แต่ในช่วงโควิดที่ผ่านมา ไม่มีนักเรียนเลยแม้แต่คนเดียว ทำให้ไม่มีรายได้เข้ามาในโรงเรียนเลยสักบาท แต่เรายังคงต้องมีค่าใช้จ่ายเป็นเงินเดือน ค่าเช่าบ้าน ค่าน้ำ ค่าไฟที่ต้องจ่ายเดือนนึง สองล้านกว่าบาท อาจารย์ติดลบเป็นปี แต่โชคดีที่เราเป็นคนเก็บเงิน แต่ถามว่าดีขึ้นไหม ก็ดีขึ้น ตอนนี้


ถาม ที่สำคัญอันนี้ไม่มีข่าวหรือไม่เคยบอกใคร หลายครั้งที่น้องๆ เด็กกำพร้า มีความฝันไปเรียนที่ต่างประเทศ หรืออยากไปทำงานที่ต่างประเทศ เพื่อหาเลี้ยงครอบครัว อาจารย์ยิ่งศักดิ์เคยให้ทุนการศึกษาเด็กที่บุ๋มช่วยเหลือฟรี อันนี้ไม่เคยบอกสื่อเลยเพราะอาจารย์ไม่เคยให้เป็นข่าวเลย


อ.ยิ่งศักดิ์ : อย่าเลย ถ้าอยากทำอะไรดีๆ ก็ทำได้ ใครเดือดร้อน ใครอะไรมาก็ต้องไปมูลนิธิของคุณบุ๋ม


บุ๋ม ปนัดดา : บุ๋มเองต้องขอบคุณอาจารย์ด้วยนะคะ เรื่องนี้ไม่เคยบอกที่ไหนมาก่อนเลย ที่เข้ามาช่วยเหลือแล้วเปลี่ยนผู้หญิงคนหนึ่งที่หาทางออกไม่เจอ โดนทำร้ายมามากมาย แต่เขาก็ยังพอมีไฟที่จะสู้อยู่ในใจ แล้วอาจารย์คือคนที่นำทางให้เขา ต้องขอบคุณอาจารย์มากๆ นะคะ


ถาม เมื่อเกิดวิกฤตแล้ว อาจารย์มีวิธีการจัดการยังไงบ้า งเผื่อคนที่รับฟังอยู่จะได้นำไปใช้ไปทำตาม


อ.ยิ่งศักดิ์ : อยากเรียนทุกคนเลยว่าทุกคนมีอาชีพของตัวเองหมด แต่เราก็อย่าไปตกใจมาก ใช้ชีวิตอย่างระวัง เพราะตอนนี้การใช้ชีวิตของเราทุกคนเปลี่ยนไป เรามีอะไรที่ทำได้เป็นการระยะสั้น เพื่อพยุงตัวเองได้ เราก็ทำ จงอย่าท้อ โควิดเกิดขึ้นครั้งนี้ ทำให้ทุกคนต้องคิดว่าเราจะดำเนินตามแบบยังไง หรือต่างคนต่างสร้างฐาน แล้วหาประสบการณ์ใส่ แล้วมีวิธีการในการหาเงินในรูปแบบใหม่แต่อยู่ในอาชีพของตัวเอง อย่างตอนนี้อาจารย์ไม่ต้องไปรอให้นักเรียนเดินเข้ามาหาแล้วค่ะ ก็สอนได้มากขึ้น เพราะว่าตอนนี้ได้เปิดสอนแบบออนไลน์เรียบร้อยแล้ว


ข่าวที่เกี่ยวข้อง

ข่าวยอดนิยม

ข่าวเด่นในหมวดหมู่