"หยก" โต้เดือดลั่นไม่เคยเป็นแก๊งทะลุวัง มุ่งหน้าสอบเข้ามหาวิทยาลัย

"หยก" โต้เดือด! หลังโซเชียลแชร์ว่อน มุ่งหน้าสอบเข้ามหาวิทยาลัย เจ้าตัวลั่น ไม่เคยเป็นแก๊งทะลุวัง แต่คือนักกิจกรรมอิสระ

วันที่ 23 ก.พ. 69 ผู้ใช้เฟซบุ๊ก Padipon Apinyankul โพสต์ข้อความ ระบุว่า หยก ทะลุวัง เกือบชิบหายเพราะกลุ่มส้ม และหลุดพ้นมาด้วยตนเอง 

ตอนนี้ #หยกกำลังจะสอบเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย หลังจากชีวิตการเรียนที่ผ่านมาในระดับมัธยมปลาย เคยมีปัญหากับอุดมการณ์สามนิ้ว อุดมการณ์ที่เธอหลงเชื่อคำยุยง ปลุกปั่น เธอเกือบถูกใช้เป็นอาวุธ เพื่อห้ำหั่นสังคมไทย โดยมีผู้ใหญ่ในชุดสีส้มอยู่เบื้องหลัง 

ยังจำน้องหยก กันได้ใช่ไหม? ตอนนั้นอายุเธอยังน้อย เธอเคยเป็นเด็กนักเรียนที่เรียนดี แต่งตัวเรียบร้อย พอมาเข้าแก็งทะลุวัง มีร้อยก็เรียบทั้งร้อย จากเด็กดีก็มาเป็นเด็กเอาแต่ใจ คำว่า ทะลุวัง ลองเดาดูครับว่าต้องการทำอะไร เป้าหมายนั้นจะสื่อถึงใคร 

เวลานั้นหยก เพิ่งอายุ 14 ปีนิดๆ  ติดร่างแหในการหมิ่นประมาท ต้องคดี ม. 112 อันมาจากการโยนข้อมูลหลอกลวงของคนกลุ่มหนึ่ง หยกถูกส่งตัวเข้าควบคุมความประพฤติที่บ้านปรานี จ.นครปฐม 51 วัน ครั้นออกมาจากบ้านปราณี เธอสอบเข้า ม.4 สายศิลป์จีน ได้ลำดับที่ 1 ของโรงเรียนเตรียมอุดมพัฒนาการ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า พื้นฐานเธอตั้งแต่ประถม จนถึง ม.3 เธอเรียนเก่ง แต่เธอหลงทาง 

เธอต่อต้านสังคม ย้อมผมสีชมพู เรียกร้องให้แต่งตัวไปรเวทไปเรียนได้ - หยกไม่ยอมปฏิบัติตามกฎระเบียบใดๆ ทั้งการมอบตัวและอื่นๆ มีเสียงชื่นชมจากกลุ่มแก๊งสีส้มเคลือบคาราเมล ทำให้เธอเข้าใจผิดว่า การทำเช่นนั้นของเธอ จะทำให้กลายเป็นวีรสตรี 

หยกไม่รู้ว่า เธอกำลังกลายเป็นกลุ่มเรดการ์ด แบบเยาวชนจีนที่ถูกยืมมือออกมาอาละวาด จนแผ่นดินวุ่นวายไปทั่ว เรดการ์ดจบลงด้วยติดคุก และถูกสาปแช่งทุกคนในแก๊งสีส้ม ต่างพากันบอกว่า การแสดงออกของหยกคือ สิทธิของเธอ เธอปีนรั้วโรงเรียน ขวางรถบัสที่จะไปทัศนศึกษาของเพื่อนร่วมชั้น 

เธอรักษาสิทธิของเธอ - แต่เธอ "ละเลย" ที่จะเคารพสิทธิคนอื่น และแล้ว สิ่งที่หยกทำมาทั้งหมด ก็จบลง จากการตัดสินใจของตนเอง 

ในวันที่ 25 มีนาคม 2567 หยกโพสต์เฟซบุ๊กว่า "ยุติการเป็นนักกิจกรรมทางการเมืองแล้วค่า อยู่กับที่บ้านเรียบร้อย สนับสนุนวงการดนตรีและกศน." (กศน. คือการศึกษานอกโรงเรียน)

หยก เลิกออกมาประท้วงหรือแสดงออกใดๆ และเข้าศึกษาในระบบ "การศึกษานอกโรงเรียน" จนจบระดับเทียบมัธยมปลาย 

คนใฝ่รู้ไม่ต้องอาย ว่าจะเรียนที่ดัง หรือที่ไม่ดัง และเวลานี้ #หยกกำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย หยก เป็นตัวอย่างของคนหลงผิด และคนรู้จักกลับตัว  ซึ่งน้อยคนนักที่จะทำได้ ไม่มีใครมาช่วยหยกได้เลย ในยามที่หยกมีปัญหา , ไม่มีใครจ้างงานหยกแน่ ถ้าหยกไม่จบการศึกษาในระดับที่ดี 

หยกคงเห็นแล้วว่า ไม่มีลูกหรือเมียของพวกผู้ใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังม็อบต่างๆ  ออกมาเคลื่อนไหว ชูนิ้ว ด่าสถาบัน ให้ถูกจับดำเนินคดี พวกเขาคงเปิดไวน์คุยกันกับลูกเมียว่า "มีแต่คนฉลาดเท่านั้น ถึงหลอกใช้ให้คนอื่นไปติดคุกแทน" 

ลูกๆ ของพวกผู้ใหญ่เหล่านั้น คงมองดูกลุ่มที่ถูกดำเนินคดี ม.112 ด้วยความตลกและสมเพช พวกนั้นอยู่ในคุก ลูกๆ ฉันเดินเล่นอยู่ต่างประเทศ 

หยก หลุดพ้นได้ ด้วยสำนึกในอนาคตของหยกเอง ขอให้อนาคตหนูหยก จงก้าวด้วยขาที่แข็งแรง ใช้ความผิดพลาดในอดีต ไตร่ตรองตน อย่าเป็นเหยื่อของใครได้อีก

หยก จะเป็นหยกได้ ต้องรู้จักเจียระไน จึงจะมีค่า อย่าเป็นดินเหนียวไร้ค่า ให้ผู้อื่นเอามาปั้นเล่น ขอให้โชคดี ในเส้นทางอนาคตนะครับ 

จากนั้น ผู้ใช้เฟซบุ๊ก Padipon Apinyankul โพสต์ข้อความอีกว่า ผมขออนุญาต ลงคอมเมนต์ของน้องหยกนะครับ น้องหยก เข้ามาคอมเมนต์ครับว่าสิ่งที่ผมเขียนว่าไม่เป็นความจริง? 

ผมเขียนชมหยกว่าสามารถ "หลุดออก" จากวงจร ที่ใช้ตัวแทนเด็กปั่นป่วนสถาบันและสังคมนั้นเขียนชมอย่างจริงใจครับ ผมยินดีที่หยกหลุดพ้น ได้เติบโตในเส้นทางที่ดี  ถ้าไม่ลงในสิ่งที่หยกเขียนบอกมา ก็เท่ากับไม่ให้พื้นที่กับหยก ผมเล่าอดีตของหยก ก็ไม่เคยเล่าเกินเพื่อให้ร้าย แต่เล่าให้เห็นถึงวิบากที่ต้องเผชิญในวัยหนึ่ง จนปัจจุบันได้งดทำกิจกรรมที่สุ่มเสี่ยงนั้นได้ ผมจึงชมว่าน้องเก่งนะ เป็นกำลังใจให้ด้วย บทความผมเพียงแต่ไม่เห็นด้วยกับคนบางกลุ่ม กับวิธีที่ใช้น้อง น้องบริสุทธิ์ในความคิด 

หยกบอกว่าเธอไม่ใช่ทะลุวัง หลังออกจากกลุ่มโมกหลวงริมน้ำ เธอก็คือนักกิจกรรมอิสระ มีแต่พวกสื่อต่างๆ ป้ายสีให้เป็นทะลุวัง (สื่อต่างๆ คงเห็นน้องเคลื่อนไหวอยู่กับผู้หญิงจากกลุ่มทะลุวัง จึงให้ฉายาทะลุวังไปด้วย) 

ผมก็ไม่รู้จะบิดเบือนป้ายสีหยกทำไม เรื่องราวอดีตของหยกมันปรากฏไปทั่วสื่อ และในเวลานี้ผมมีความรู้สึกยินดีอยู่ในใจ ที่หยกจะกำลังได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัย

หยกบอกว่า พรรคส้มไม่ได้โหนหยก พวกคุณนั่นแหละที่โหน ผมลงให้แล้วนะครับ

ผมเองก็ไม่ได้โหนหยก เพราะอยู่ดีๆ จะหยิบเอาเรื่องหยกขึ้นมาเขียนทำไม  มีประวัติศาสตร์มากมายที่อยากจะเขียนมากกว่า แต่ที่หยิบมาเขียนก็อย่างที่บอก ชื่นชมในการพยายามเรียนต่อ ทั้งๆ ที่ในอดีตล้วนมีอุปสรรคปัญหามากมาย 

บทความที่เขียนถึงหยกทั้งหมด ค่อยๆ อ่านนะครับ ผมเขียนอย่างยกย่องชื่นชมครับ และทุกคนที่อ่านก็ชื่นชมให้กำลังใจเหมือนๆ กัน 

ผมลงที่หยกเขียนคอมเมนต์ให้แล้วครับ เรียนต่อไปจนถึงที่สุดของความอยากเรียนนะครับ รบกวนทุกคนกรุณาอย่าคอมเมนต์ต่อว่าน้องด้วยวาจาที่ไม่ดีนะครับ

ต่อมา น.ส.ธนลภย์ หรือ น้องหยก โพสต์ข้อความตอบกลับว่า ขณะที่ หากมองไม่เห็นว่าบิดเบือนตรงไหนก็ขอแจงที่บิดเบือนทั้งหมดโดยคร่าวๆ 12ประการ

ประการที่ 1: เกือบชิบหายเพราะกลุ่มส้ม และหลุดพ้นมาด้วยตนเอง

ตอบ : ไม่ได้หลุดพ้นและไม่ได้รู้สึกเกือบชิบหาย เพราะไม่ได้ติดบ่วงติดกลหรือโดนหลอกใช้ใดๆทั้งสิ้น

ประการที่ 2: หลังจากชีวิตการเรียนที่ผ่านมาในระดับมัธยมปลาย เคยมีปัญหากับอุดมการณ์สามนิ้ว

อุดมการณ์ที่เธอหลงเชื่อคำยุยง ปลุกปั่น เธอเกือบถูกใช้เป็นอาวุธ เพื่อห้ำหั่นสังคมไทย โดยมีผู้ใหญ่ในชุดสีส้มอยู่เบื้องหลัง

ตอบ : ไม่มีใครอยู่เบื้องหลัง ทุกอย่างที่หยกทำเป็นความคิดความตั้งใจเจตนารมย์ของหยกเอง

ประการที่ 3  : ตอนนั้นอายุเธอยังน้อย เธอเคยเป็นเด็กนักเรียนที่เรียนดี แต่งตัวเรียบร้อย พอมาเข้าแก๊งทะลุวัง มีร้อยก็เรียบทั้งร้อย จากเด็กดีก็มาเป็นเด็กเอาแต่ใจ

ตอบ : เรียนปานกลางมาตลอด สู้ถกเถียงเรื่องเล็กๆ น้อยกับอาจารย์มาตลอดตั้งแต่รองเท้าผ้าใบสีดำใส่ไปโรงเรียนแทนรองเท้านักเรียน หรือ ห้องเรียนบังคับให้ซื้อดอกมะลิวันแม่ เอาแต่ใจตั้งแต่เด็กอยู่แล้วแต่เพราะความเอาแต่ใจนี่ละจึงไม่ถูกใครชักจูงเพราะทำตามหัวใจตัวเองไม่ได้ทำตามใคร ไม่เคยเคลื่อนไหวในนามทะลุวังเคยเคลื่อนไหวในนามกลุ่มโมกหลวงริมน้ำ ก่อนจะผันมาเป็นนักกิจกรรมอิสระในตอนนั้น

ประการที่ 4 : เวลานั้นหยก เพิ่งอายุ 14 ปีนิดๆ  ติดร่างแหในการหมิ่นประมาท ต้องคดี ม. 112 อันมาจากการโยนข้อมูลหลอกลวงของคนกลุ่มหนึ่ง

ตอบ : หยกเป็นคนชอบศึกษาประวัติศาสตร์ชอบคิดวิเคราะห์โดยนิสัยเป็นพื้นฐาน ไม่มีใครชักจูงหยก หากมีคนชักจูง คงร้องขอให้ประกันตัวตั้งนานแล้วไม่ทนติดโควิดไม่ได้การรักษา ไม่ทนผิวพัง ไม่ทนถูกจำกัดอิสระภาพ ที่ผ่านมาหยกสู้ด้วยอุดมการณ์แล้วสู้ด้วยตัวเองมาตลอดแต่ขอบคุณเพื่อนร่วมทางและพี่น้องประชาชนที่คอยซัพพอรต์กำลังใจและอาหารในยามที่หยกลำบาก

ประการที่ 5 : ครั้นออกมาจากบ้านปราณี เธอสอบเข้า ม.4 สายศิลป์จีน ได้ลำดับที่ 1 ของโรงเรียนเตรียมอุดมพัฒนาการ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า พื้นฐานเธอตั้งแต่ประถม จนถึง ม.3 เธอเรียนเก่ง  แต่เธอหลงทาง

ตอบ : สอบและผลสอบของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการประกาศก่อนเข้าบ้านปราณี สอบได้ที่ 8 เคยพูดในรายการDaily Topic แล้ว เรียนพอใช้ และ ไม่เคยหลงทาง พื้นฐานดี ตอนอนุบาล 2เรียน International School อนุบาล 3จนจบประถมศึกษาเรียน English Program

ประการที่ 6 : มีเสียงชื่นชมจากกลุ่มแก๊งสีส้มเคลือบคาราเมล ทำให้เธอเข้าใจผิดว่า การทำเช่นนั้นของเธอ จะทำให้กลายเป็นวีรสตรี เธอต่อต้านสังคม ย้อมผมสีชมพู เรียกร้องให้แต่งตัวไปรเวทไปเรียนได้ - หยกไม่ยอมปฏิบัติตามกฎระเบียบใด ๆ ทั้งการมอบตัวและอื่น ๆ หยกไม่รู้ว่า เธอกำลังกลายเป็นกลุ่มเรดการ์ด แบบเยาวชนจีน . ที่ถูกยืมมือออกมาอาละวาด จนแผ่นดินวุ่นวายไปทั่ว เรดการ์ด จบลงด้วยติดคุก และถูกสาปแช่ง ทุกคนในแก๊งสีส้ม ต่างพากันบอกว่า การแสดงออกของหยกคือ สิทธิของเธอเธอปีนรั้วโรงเรียน ขวางรถบัสที่จะไปทัศนศึกษาของเพื่อนร่วมชั้น เธอรักษาสิทธิของเธอ - แต่เธอ "ละเลย" ที่จะเคารพสิทธิคนอื่น

ตอบ : ปฎิบัติตามการมอบตัวค่ะ ไปมอบตัววันศุกร์ที่19 พอดี หลังออกสถานพินิจ 1วัน ไปมอบตัวที่โรงเรียนเลย แล้ววันโรงเรียนก็เอาตำรวจมาด้วยงงมาก ไม่เคยหลงระเริงกับคำชมและไม่ได้เสียประสาทกับคำด่า ฝั่งส้มก็ด่าและวิจารณ์หยกเช่นกัน ไม่เคยคิดอยากเป็นวีรสตรีอยากเด่นอยากดัง ก่อนติดคุกพูดด้วยซ้ำค่ะ ว่าไม่ต้องจำหยกหรอก จำสิ่งหลักการและเหตุผลก็พอ ถ้าหากไม่เคารพสิทธิผู้อื่นคงไลฟ์สดแล้วติดหน้าเพื่อนไปแล้ว ในชั้นเรียน อาจารย์เคยวัดกระแสเพื่อนอยากใส่ไปรเวทไหม ปรากฎว่ายกมือกันเยอะมาก

ประการที่ 7 : และแล้ว . สิ่งที่หยกทำมาทั้งหมด ก็จบลง จากการตัดสินใจของตนเอง ในวันที่ 25 มีนาคม 2567 หยกโพสต์เฟซบุ๊กว่า "ยุติการเป็นนักกิจกรรมทางการเมืองแล้วค่า อยู่กับที่บ้านเรียบร้อย สนับสนุนวงการดนตรีและกศน." (กศน. คือการศึกษานอกโรงเรียน) หยก เลิกออกมาประท้วงหรือแสดงออกใด ๆ และเข้าศึกษาในระบบ "การศึกษานอกโรงเรียน" จนจบระดับเทียบมัธยมปลาย

ตอบ : มันไม่จบเพราะสิ่งที่หยกทำ มันได้เกิดขึ้นแล้ว ที่ผ่านมาก็ตัดสินใจด้วยตัวเองตลอด ใช้คำว่ายุติการเป็นนักกิจกรรม  หมายถึงการจบลงทั้งชั่วคราวหรือถาวรก็ได้ ที่ผ่านมาหยกได้แสดงออกแสดงความคิดผ่านเฟสบุ๊ค(เก่า)ไอจีตัวเองตลอด ใดๆยุติเพราะว่าเบื่อที่คนจดจำแต่ภาพเดิมๆวุ่นวายชีวิตส่วนตัวจนเกินไป

ประการที่ 8 : หยก เป็นตัวอย่างของคนหลงผิด และคนรู้จักกลับตัว .. ซึ่งน้อยคนนักที่จะทำได้

ตอบ : หยก ไม่เคยหลงผิด ไม่เคยติดบ่วงไม่เคยกลับตัว

ประการที่ 9: ไม่มีใครมาช่วยหยกได้เลย ในยามที่หยกมีปัญหา , ไม่มีใครจ้างงานหยกแน่ ถ้าหยกไม่จบการศึกษาในระดับที่ดี

ตอบ : ช่วยตัวเองค่ะ ถ้าจนปัญญาก็ขอความช่วยเหลือญาติสนิทมิตรสหาย ไม่ได้แคร์เรื่องงานค่ะ มีไอเดียเต็มหัว ยังไงสุดท้ายหยกก็เป็นลูกเป็นหลานคนเดียว ที่บ้านส่งคาดหวังให้มีความสุขกับตัวเองไม่ได้ส่งเสียเพื่อให้เป็นเสาหลักของบ้าน

ประการที่ 10 : หยกคงเห็นแล้วว่า ไม่มีลูกหรือเมียของพวกผู้ใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังม็อบต่าง ๆ  ออกมาเคลื่อนไหว ชูนิ้ว ด่าสถาบัน ให้ถูกจับดำเนินคดี พวกเขาคงเปิดไวน์คุยกันกับลูกเมียว่า "มีแต่คนฉลาดเท่านั้น ถึงหลอกใช้ให้คนอื่นไปติดคุกแทน" ลูกๆ ของพวกผู้ใหญ่เหล่านั้น คงมองดูกลุ่มที่ถูกดำเนินคดี ม.112 ด้วยความตลกและสมเพช พวกนั้นอยู่ในคุก  ลูก ๆ ฉันเดินเล่นอยู่ต่างประเทศ

ตอบ : ไม่ได้สนใจใครอื่นเพราะสู้ด้วยตัวเองมาโดยตลอดมีจุดยืนมีแนวคิดเป็นของตัวเอง ไม่มีใครเป็นเบื้องหลังใดๆทั้งสิ้น หากอยากไปต่างประเทศก็แค่ซื้อตั๋วไปเที่ยวจะเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นทำไมกัน

ประการที่ 11 : หยก หลุดพ้นได้ ด้วยสำนึกในอนาคตของหยกเอง

ตอบ : ไม่เคยหลุดพ้นเพราะไม่เคยติดบ่วงใดๆ ไม่เคยสำนึก เพราะรู้จักตัวเองว่าทำไปเพราะอะไร ในขณะนั้นมี emotions แบบนั้นเพราะอะไร มีอะไรต้องปรับแก้พัฒนาจริงๆไหม

ประการที่ 12 : ขอให้อนาคตหนูหยก จงก้าวด้วยขาที่แข็งแรง ใช้ความผิดพลาดในอดีต ไตร่ตรองตน อย่าเป็นเหยื่อของใครได้อีก หยก จะเป็นหยกได้ ต้องรู้จักเจียระไน จึงจะมีค่า อย่าเป็นดินเหนียวไร้ค่า ให้ผู้อื่นเอามาปั้นเล่น ขอให้โชคดี ในเส้นทางอนาคตนะครับ

ตอบ : ที่ผ่านมาก้าวด้วยขาที่แข็งแรง ด้วยใจและสมองของตัวเองมาโดยตลอด ในภาพรวมไม่เคยรู้สึกว่าที่ทำเกี่ยวกับการเมืองมาผิดพลาดใดๆเลย หรือถ้าพลาดในบ้างเรื่องก็แค่ปรับปรุง ไม่เคยเป็นเหยื่อของใครยืนยันมาโดยตลอด หยกน่ะมันมีค่าในตัวเองอยู่แล้ว คนเอามาปรุงแต่งเองแล้วหากเจียระไนพลาดมันก็จะหมดคุณค่าทันที แต่ลองก็ไม่เสียหาย แต่ใดๆหยกก็คือหยกมันมีคุณค่าในตัวมันเอง  เวลาใครบอกตัวหยกไม่มีค่า หยกก็มองดูรอยสักที่ตัวก่อน แต่ละลายมีค่าทั้งนั้น55555

ดินเหนียวเองก็มีคุณค่าในแบบของมัน การปั้นเล่นก็เสริมสร้างกล้ามเนื้อทักษะจินตนาการ แต่เข้าใจที่สื่อความหมายให้คนปั้นเล่น แต่ใดๆสิ่งที่ผู้เขียนทำก็พยายามนำเรื่องหยกไปปั้นปรุงแต่งเองโดยใช้ความคิดตนเป็นหลักและชักจูงให้ผู้อ่านเห็นว่า พลาด ผิด

โชคก็เหมือนความสุขเราสามารถสร้างมันได้ด้วยตัวเอง ชีวิตมนุษย์ล้วนเต็มไปด้วยความทุกข์แต่ความสุขเราสร้างขึ้นเองได้ เช่นเรามีเพื่อนน้อยแต่เป็นเพื่อนที่ดีเราก็สามารถคิดได้ว่า โชคดีจังที่เรานั้นมรกัลยามิตรที่ดี ถึงจะมีจำนวนไม่มากแต่คุณภาพนั้นย่อมสำคัญกว่าจำนวน